ദീപേഷ് ചക്കരക്കല്‍

ചൊറിച്ചില്‍

കാലം ഏതുമാവട്ടെ

കടുവകള്‍

‍സിംഹം

പുലികള്‍

മേയുന്ന കാടും

മലകള്‍പുഴകള്‍

പാടങ്ങള്‍

‍പാടുന്ന നാടും

തിരകള്‍

‍മീനുകള്‍

‍വള്ളങ്ങള്‍
തുഴയുന്ന

കടലും

താണ്ടുമ്പോള്‍

‍പാഠപുസ്തകത്തിലെ

ആധുനീകതയും

ഉത്തരാധുനീകതയും

കാല്‍വണ്ണയില്‍‍

ചൊറിയുന്നു.

അബ്ദുല്‍ സലാം

വീതിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത അപ്പമേ

ദൈവമേ

എനിക്കും

നിനക്കും

തമ്മിലെന്ത്‌?

അദൃശ്യതയുടെ

കാണാപാഠമല്ലാതെ

സഫീറയുടെ

നന്ദിതയുടെ

ക്രിസ്റ്റീനയുടെദൈവമേ

നീഓരോരുത്തര്‍ക്കും

വീതിക്കപ്പെട്ട

അപ്പമാകരുതേ

ഞാനോ

പുലര്‍ത്തലപ്പിലല്‍

‍വീണുകിടക്കുന്ന

മഞ്ഞുതുള്ളിയില്

‍ചാടിക്കളിക്കുന്ന

കുഞ്ഞുസൂര്യനില്

‍ദൈവത്തിന്റെ മുഖംകാണുന്നു.

എനിക്കീ

അശാന്തിയുടെ

രാപകലുകള്‍കഴുകിത്തുടക്കാന്‍

ഒരൊറ്റ

മഞ്ഞുതുള്ളി മതി

ദൈവത്തിന്റെസ്പര്‍ശമുള്ള

ഒരൊറ്റമഞ്ഞു തുള്ളി.

രാമകൃഷ്ണന്‍ ചുഴലി

ഉച്ചപ്പടം

അച്ചന് കഞ്ഞിയുമായി

ചെമ്പിച്ച തലമുടിയുള്ള

ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നടന്നു പോകുന്നു

അപൂര്‍വ്വമായി

വീണുകിട്ടുന്ന തണലോരത്ത്

വിശ്രമിക്കുന്നു

പിന്നീട് കുറേ നടന്ന്

കശുമാവിന്‍ തോട്ടത്തിലേക്ക് കയറുന്നു

അതേ പോലെ തിരിച്ചു വരുന്നു

തന്നില്‍ സ്വയം ലയിച്ചു പോയ

തണലിനു വേണ്ടി പരതുന്നു

ഇപ്പൊള്‍ അച്ചന്‍

സൂര്യണ്ടെ

ഉച്ചപ്പടത്തില്‍

അഭിനയിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും

എസ്.കലേഷ്

ഹെയര്‍പിന്‍ ബെന്‍ഡ്‌

ഹെയര്‍പിന്നുകളെ മുടികള്‍ക്കിടയിലിരുത്തി

വളവുകള്‍കണ്ട്‌

ഒരുവള്‍ പോകും

അവളുടെ

കനംവച്ചു തുടങ്ങുംകുഞ്ഞിമുലകളെക്കുറിച്ചും

അറബിയക്ഷരങ്ങള്‍ പോലെ

വായനക്കുതയാറെടുത്തുവരും

കുഞ്ഞിരോമങ്ങളെക്കുറിച്ചും

വഴിയിലിരുന്നാരു പറഞ്ഞാലും

ഒന്നുംമിണ്ടില്ല॥

കുന്നിന്‍പുറത്തേക്കുപോകും

ലൈന്‍ബസിന്റെ

അവസാനസ്റ്റോപ്പാണവളുടെ വീടെന്നറിയം

അവിടെയൊരു

കിണര്‍കുത്തിയാല്‍കാണാവുന്ന

ജലനിരപ്പിനുംതാഴെയാണു

എന്റെനില്‍പ്പ്‌

ഹെയര്‍പിന്നുകളുടെ

കറുത്തകാലുകള്‍മെല്ലെവിടര്‍ത്തി

മുടികള്‍ക്കിടയിലേക്ക്

തിരുകും

ഒരുക്കങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌

ചോദിചിട്ടില്ല

മഞ്ഞിന്റെ

വലിയജനാലകളുളള മുറിയില്‍ഇരിക്കുംബോള്

‍രാത്രിയില്‍ കേള്‍ക്കാം

കുന്നിന്‍പുറത്തേക്ക്‌

ഒറ്റശ്വാസത്തില്‍പാട്ടുപാടിപോകുംവണ്ടികളെക്കുറിച്ച്‌...

പുലര്‍ച്ചെ ആരും ഉണരുംമുന്‍പ്‌

ഞാനാവളവില്‍ പോയിനോക്കും

ഏന്തെങ്കിലും

എനിക്കവിടെകളഞ്ഞുകിട്ടും

അകന്നുപോയൊരു

ഹെയര്‍പിന്നോ മറ്റോ...

അബ്ദുല്‍ സലാം

ദു:ഖം

കൈകളില്ലാത്തവന്‍

എങ്ങനെ

ആഹാരം കഴിക്കും

എന്നോര്‍ത്തല്ല,

അവനെനിയെങ്ങിനെ

ആയുധമുപയോഗിക്കും

എന്നോര്‍ത്താണ്

എണ്ടെ ദു:ഖം.

സുനില്‍ കുമാര്‍.എം.എസ്

മുട്ടായിക്കവര്‍

കാറ്റു കട്ടെടുത്ത

മുട്ടായിക്കറിന്ന്,

ഓത്ത് കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന

കുഞ്ഞു തട്ടക്കാരിയുടെ ചോര

വിലയാവുമെന്നാരറിഞ്ഞു....

മഴ,പാത മുഴുവനും‌‌‌

പാട്ടത്തിനെടുത്തപ്പൊഴും

കറുപ്പില്‍

ചുവപ്പ് കളം വരച്ചിടത്ത്

ഇളം ചൂടുള്ളെരു പച്ച

കുപ്പി വളത്തുണ്ട്,

അനങ്ങാതെ കിടന്നിരുന്നു.

കാല്‍പ്പാടുകളുടെ

നിശ്ശബ്ദ ചലനം,

പിന്നിലാക്കിയ ചരല്‍‌-

പ്പാതയും കടന്ന്

പള്ളിക്കാട്ടിലെത്തി

അവളിലേക്കെരു പിടി മണ്ണ്,

അവസാനമായിട്ടപ്പോള്‍

അതാ-

ചിരിച്ചുകൊണ്ടെരു മുട്ടായിക്കവര്‍

അവളുടെ

നെഞ്ഞോട്

ചേര്‍ന്ന്...ചേര്‍ന്ന്...

മനോജ് കാട്ടാമ്പള്ളി

പോക്കിരി

നാലര വയസ്സുതികയാത്ത

ഒരു തമിഴനാണു ഞാന്‍

‍വിശപ്പിനെ

കുപ്പി

കടലാസ്

പ്ലാസ്റ്റിക്

ഇരുമ്പ്

എന്നിവയുടെ

പഴക്കത്താല്‍തൂത്തു മാറ്റുന്നു.

നിങ്ങളെന്തിനാണ്

എന്റെ അമ്മയെ,

പ്രായം തികയാത്ത അക്കച്ചിയെ

കളവിന്റെ പാദസരമണിയിച്ച്

അട്ടഹാസത്തോടെ തുണിയുരിയുന്നത്

പ്ലാസ്റ്റിക് തമ്പുകളിലൊന്നില്‍

‍പുതപ്പുകിട്ടാതെ കിതക്കുന്ന

അച്ഛനെ ഉറക്കിക്കിടത്തിക്കൊണ്ട്

അമ്മയോടൊപ്പം രാവിലെ തെരുവിലേക്കിറങ്ങിയ

ഇടവഴികളെ

ആരുടെയോ പഴയ ചെരുപ്പില്

‍ചേര്‍ത്തു പിടിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍

‍എം.ജി.ആര്‍

‍രജനീകാന്ത്

ഇളയ ദളപതി

ഏഴൈകള്‍ക്ക് സ്വന്തക്കാരന്‍

‍ആള്‍ക്കൂട്ടമേ,

ഞാന്‍ ഇതൊന്നുമല്ലാത്തതു കൊണ്ട്

നിങ്ങളെ തല്ലിക്കൊല്ലാതെ വിടുന്നു

.കണ്ണീര്‍ വിതക്കുന്ന

ജീവിതത്തിന്റെകട്ടില്‍ മരമേ...

ഇവന്‍ നിന്നാലേ എതിരാകും ഊര്

ഞാന്‍

‍നിസ്സഹായതയുടെ

പത്തുവിരലുകള്‍

‍അമ്മയ്ക്കു നേരെ വന്ന അനേകം കൈകളാല്‍

ചതച്ചുകളഞ്ഞപോക്കിരി

(പീക്കിരി)

സ്നേഹത്തിനു പകരം

ഘോരമായ അപമാനത്തിന്റെ

കാട്ടുമരം കൊണ്ട്

നിങ്ങള്‍ കുത്തിമലര്‍ത്തിയിട്ട ചതുപ്പില്‍

എഴുനേല്‍ക്കനാ‍വാതെ

ഞങ്ങളെ കിടത്തിയിട്ട്നി

ങ്ങള്‍എടുത്തു രസിക്കുന്ന

ഒരു ഫോട്ടോയിലുംഞങ്ങള്‍

അലിഞ്ഞു തീരില്ല

ആത്മാഭിമാനമേ,

നിന്നെ ഭ്രൂണം എന്നുപമിക്കാനുളളപഠിപ്പ്

എനിക്കില്ല

നാലര വയസ്സുതികയാത്തഒരു

തമിഴനാണു ഞാന്‍