Saturday, September 8, 2007

നാസര്‍ കൂടാളി


ഒറ്റ



ഒരു പൂവുണ്ട്
കൊഴിയാതെ
എപ്പൊഴും
പൂമ്പാറ്റയെ
കാത്തിരിക്കുന്നത്

ഒരു കായുണ്ട്
മൂക്കാതെ
പഴുക്കാതെ
എന്നെയെപ്പൊഴും
കൊതിപ്പിക്കുന്നത്

ഒരു ശാഖിയുണ്ട്
ഒറ്റക്കിളിപോലും
വന്നിരിക്കാതെ
എപ്പൊഴും
ഇലകളാല്‍
പുതപ്പിച്ചുറക്കുന്നത്

ഒരു മരമുണ്ട്
അത്രമേല്‍
എന്നെ
ദഹിപ്പിക്കുമ്പൊഴും
കത്താതെ
ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നത്.


0 വായന:

Please submit your articles and contributions to


സൈകതം

സൈകതം
മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം
തുറക്കും തോറും അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അനേകം ചര്‍ച്ചയുടെ വാതിലുകള്‍കരുതിവയ്ക്കുന്ന മാധ്യമമാണ് കവിത. ചില്ലുകടലാസില്‍ ആവിഷ്ക്കരണത്തിന്റെ പുതുവഴി കണ്ടെടുത്തു കഴിഞ്ഞ ഇക്കാലത്ത് കാലം, ലോകം സമയം ഈ കണ്‍സെപ്ടിനെ തന്നെ ബ്ളോഗ് മറികടന്നുകഴിഞ്ഞു. ആവിഷ്ക്കരണത്തിന്റെ ഈ അധോലോകത്ത് കൂടുതല്‍ എഴുതപ്പെടുന്നത് കവിതയാണെന്നത് ആശ്വാസകരമായ കാര്യമാണ്. ഭാവുകത്വത്തിന്റെ ചെറുപ്പം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന കവിതകളുടെ ആര്‍ക്കൈവ്സുകളാണ് പുതുകവിത എന്ന കവിതാജാലികയുടെ ചരിത്രം. കവിതകളോടൊപ്പം കവിതാ സംസാരങ്ങള്‍ക്കുള്ള വാതിലും പുതുകവിത തുറക്കുന്നു. വരും ലക്കങ്ങളില്‍ തിളക്കമുള്ള, നവശില്പഭദ്രതയുള്ള സംസാരങ്ങള്‍ക്കും പുതു കവിത വേദിയാകും.

Followers

കൂട്ടുകാര്‍

കൂട്ടുകാര്‍

ഫേസ് ബുക്കില്‍

പഴയ ലക്കം

FEEDJIT Live Traffic Feed

  © പുതുകവിത 'മലയാളകവിതകള്‍' by നാസര്‍ കൂടാളി 2009

Back to TOP