മിന്നലേ
എന്റെ നഗരം
സ്വപ്നത്തിന്റെ കൂട്ടക്കൊലകളാല്
ചുട്ടുപഴുത്ത ഇരുമ്പാണ്
കടന്നു വരുമ്പോള്
നീ അപായപ്പെടുന്നതിനെപ്പറ്റി
നിശ്ശബ്ദം ചിന്തിച്ചിരിക്കും.
പ്രണയത്തിനും മുറിവിനുമിടയിലെചുവരെഴുത്തുകള്
തെരുവുകളില് ഇങ്ങിനെ പറയും:
വിഷാദത്തിന്റെ പകര്ച്ചവ്യാധികള്
അടച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്
ബഹിരാകാശത്ത് മിന്നിമറയുന്ന
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ തണുപ്പ് കൊണ്ട്
നിന്നെ എന്നിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചുവെയ്ക്കും.
പൊട്ടിപ്പുറത്തു വരുന്നവിരഹത്തിന്റെ
വെളുത്തയിലയില്നീയെന്റെ പേരെഴുതും.
രാപ്പാര്ക്കാന് കഴിയാത്തജലസത്രത്തിന്റെ
കുപ്പിച്ചില്ലാണു ജീവിതം
മിന്നലേ നീ വെറും പ്രകാശമായിരിക്കുന്നു.
ഇനി എന്നെ വൈദ്യുതീകരിക്കാന്എനിക്കേ കഴിയൂ
അതല്ലെങ്കില്
ഈ റേസര് ബ്ലേഡിനുകഴിയുമായിരിക്കും.
